De stille revolutie

vlinderuitcocon

 

 

 

 

Je kunt niet leren mediteren als je het niet in je leven inbouwt als een regelmatig patroon en een vaste discipline. Het betekent inderdaad een flinke discipline en een heel offer om elke morgen en avond tijd te vinden. Maar het is noodzakelijk. Het is noodzakelijk omdat Gods aanwezigheid in zijn universum, in zijn schepping, in jouw hart en in mijn hart, zo belangrijk is dat het riskant is om Hem te negeren. Negeren we Hem, dan zullen we nooit enige zin kunnen vinden in onszelf of in het heelal.

Omdat de reis van meditatie naar zingeving leidt, is er ernst en discipline voor nodig, die een vreugde en een vrede meebrengen die met geen pen te beschrijven zijn.

    Je zult ontdekken dat stilte het medium is van de eenwording. En dat in de stilte van de meditatie je innerlijke en je uiterlijke leven één worden. Daarom is het zo belangrijk om lichamelijk roerloos te blijven. In de meditatie ondervind je dat lichaam en ziel een eenheid vormen, en verenigd worden met God. Er is niets belangrijkers voor de mensen van onze tijd (en eigenlijk van alle tijden) dan hun vermogen tot stilte te herontdekken.

    De manier waarop is er een van absolute eenvoud. Er komt geen verfijnde techniek aan te pas en geen geleerde boeken die je moet bestuderen. De eenvoudigste persoon kan deze reis ondernemen. Hoe eenvoudiger, hoe beter. Alles wat er nodig is voor de reis is discipline, het engagement om er dag na dag plaats voor te maken in je dag en in je hart. En je hebt geloof nodig. Het basisgeloof dat je bestaat, en dat je waardevol bent en naar waarde geschat wordt. Het geloof dat je beminnenswaardig bent en bemind wordt. Dat geloof heb je nodig wanneer je begint, en naarmate je vordert op de pelgrimstocht, zal je geloof groeien en zullen je angsten verdwijnen. De rijping van je geloof en het wegvallen van je angsten hangen af van je trouw aan de mantra, dus aan je vastbeslotenheid om jezelf achter te laten en de tocht te wagen naar het mysterie.