De stille revolutie

Wat ieder van ons het hardst nodig heeft is STILTE!
Wat ieder van ons het hardst nodig heeft is stilte. We moeten eenvoudigweg leren hoe we stil kunnen zijn en hoe we in de stilte kunnen blijven. Ben je eenmaal de stilte ingegaan, heb je eenmaal je hart geopend voor die onvoorspelbare en onvergelijkelijke stilte, dan zul je zien dat we pas de persoon kunnen zijn die we geroepen zijn te worden, als we toestaan dat de stilte zich ontvouwt in ons hart. Vergis je niet: ieder van ons wordt opgeroepen om de stilte in te gaan, maar die stilte is de eeuwige stilte van God. Het is de stilte die ieder van ons kan vinden in zijn eigen hart. Die stilte ontdekken zal je doen inzien dat de stilte het medium is van de volmaakte communicatie. In stilte communiceren we in de diepte, in waarheid en in heelheid.

De traditie van waaruit wij spreken in de monastieke ordes, leert ons vrij compromisloos dat de weg naar die stilte een weg van discipline is. En die discipline valt ons zwaar in de eenentwintigste eeuw, want we moeten onze gedachten, woorden, ideeën en verbeelding achter ons laten en helemaal opgeven. Dit is de stilte die we nodig hebben: een stilte aan de overkant van alle woorden, ideeën, gedachten en verbeelding. Een oude traditie leert ons dat de weg naar de beeld loze maar alerte stilte die de weg is van de meditatie, een weg is van het leren zeggen van ons woord, in alle eenvoud en concentratie. Ons meditatiewoord, onze mantra.
John Main.