Open Contemplatief Huis
menu
  • Home
  • Wie zijn wij ?
  • Postbus
  • Links
  • Contact

Kruimelpad

U bevindt zich hier: Home Leerhuis voor Bijbelse Spiritualiteit Gelezen teksten en onderrichtingen 2021-2022
  • Leerhuis voor Christelijke Meditatie
  • Leerhuis voor Bijbelse Spiritualiteit
    • Gelezen tektsen en Onderrichtingen 2020-2021
    • Gelezen teksten en onderrichten 2019-2020
    • Gelezen teksten en onderrichten 2018-2019
    • Gelezen teksten en onderrichten 2017-2018
    • Gelezen teksten en onderrichten 2016-2017
    • Gelezen teksten en onderrichten 2015-2016
    • Gelezen teksten en onderrichtingen 2021-2022
    • Geschreven teksten en onderrichtingen 2022-2023
    • Gelezen teksten en onderrichtingen 2023-2024
    • Gelezen teksten en onderrichtingen 2024-2025
    • Ik geloof 2025-2026
    • Geloven: bevrijding, leven
  • Leerhuis voor Contemplatieve Dialoog
  • Stille Abdijdagen
  • Stiltedagen aan Zee
  • Boekenplank
  • Homilies en Overwegingen
  • Monasterium Zonnelied
  • Aanverwante activiteiten
  • Bonnevaux
  • Links andere websites

Duiding


Erik Galle

Stiltehonger. Mijn reis naar binnen. 


Ik ben in mijn leven op een soort honger gestoten, die ik lang niet heb onderkend: stiltehonger. Een honger die nooit overgaat. Gelukkig maar. Want de stilte heeft me niet alleen bijgebracht spaarzaam te zijn met woorden, ze heeft me vooral leren luisteren. Het is of ze op een dag bij me is komen aankloppen met de vraag of ik bereid was het zwaartepunt van mijn leven in haar handen te leggen. Eenmaal ik dat gedaan had, toonde ze me dat dit zwaartepunt in de werkelijkheid thuishoorde en niet in mezelf.
Ik geloof dat de stilte die de werkelijkheid het eerste woord verleent, de weg wijst naar een verborgen schat. Voorbij de kaders waarin we de wereld verstaan, bevindt zich het leven. Ik wens jou toe dat ook jij besmet raakt door al wat leven geeft en je vertelt over wat niet te zeggen valt. Ik ontmoet je daar, afgesproken? 
Boek: Erik Galle - Stiltehonger. Mijn reis naar binnen, Otheo Books € 22,50 https://www.otheobooks.be/stiltehonger/9789085289012  


Lees meer...

 

 

De stille revolutie

vlinderuitcocon

 

 

 

   


Wat ieder van ons het hardst nodig heeft is STILTE!
Wat ieder van ons het hardst nodig heeft is stilte. We moeten eenvoudigweg leren hoe we stil kunnen zijn en hoe we in de stilte kunnen blijven. Ben je eenmaal de stilte ingegaan, heb je eenmaal je hart geopend voor die onvoorspelbare en onvergelijkelijke stilte, dan zul je zien dat we pas de persoon kunnen zijn die we geroepen zijn te worden, als we toestaan dat de stilte zich ontvouwt in ons hart. Vergis je niet: ieder van ons wordt opgeroepen om de stilte in te gaan, maar die stilte is de eeuwige stilte van God. Het is de stilte die ieder van ons kan vinden in zijn eigen hart. Die stilte ontdekken zal je doen inzien dat de stilte het medium is van de volmaakte communicatie. In stilte communiceren we in de diepte, in waarheid en in heelheid.

Lees meer...

Ter inspiratie

 


"Alles wat tijdens de eucharistieviering afleidt van God, is storende ballast. Zowel het gebrul en de zelfgenoegzame bolleborst geluiden waarover CS Lewis het had als de popriedeltjes. Daarom ook is het gregoriaans het muzikale genre dat bij uitstek geschikt is om in de kerk te weerklinken. Het gregoriaans is getoonzette nederigheid. Muziek die van de donkerte gebruik weet te maken, mysterieus genoeg, om glans aan het licht te verlenen. De klank van heilige deemoed. Het geluid van de stilte die God is.” 
Christophe Vekeman
 




 

 



 

 



Lees meer...

Quote


bt.orval

 

Ik begrijp hoe moeilijk de kritische situatie in de wereld is. Er is precies niemand die opstaat en zegt: stop. En ik ook niet!” Stef Bos

 

 

 

Een ervaring

brief

Abdijdagen Chimay oktober 2026. Getuigenis.
Diep in ons zelf kunnen we verbinding maken met de Goedheid, de Liefde, de Aanwezigheid die ons draagt, de bron van Levensenergie, met God.
Meditatie gaat over jezelf openstellen voor die Bron van leven.  Een eenheid die je soms heel even kunt ervaren.
Dat wisten we al, zegt priester Dirk. En toch.  
Sinds de vorige abdijdagen is het precies alsof ik nu pas echt begrijp wat er gebeurt. 

Lees meer...

paius 2

 

 

 

 

 

 

De grootheid van een beschaving …
Wie de naam van God aanroept om geweld of onderdrukking te rechtvaardigen, ontheiligt die naam. Niets wat de waardigheid van de mens aantast, kan zich beroepen op een authentieke goddelijke inspiratie. Religieuze taal moet daarom steeds opnieuw oproepen tot het ontwapenen van hart en woord. Daarin draagt ieder van ons een rechtstreekse verantwoordelijkheid.

De vruchtbaarheid van religieuze tradities blijkt in de eerste plaats uit hun dienst van vrede en broederschap. Maar zij wordt eveneens zichtbaar in hun vermogen om het leven te beschermen, te begeleiden en te dienen. De grootheid van een beschaving wordt niet afgemeten aan haar materiële successen, maar aan de manier waarop zij de menselijke persoon omringt met zorg, beschermt en tot zijn recht laat komen. (…)

Het leven dienen betekent het omringen met zorg, aanwezigheid en tederheid, vooral in tijden van beproeving , tot aan het einde.
Paus Leo XIV roept religieuze leiders op tot dialoog en vrede

 



 

 

 

 

 

 

 










 






 

Lees meer...

Homilie voor het hoogfeest van de Openbaring van de Heer 5 januari 2025

Homilie voor het hoogfeest van de Openbaring van de Heer 5 januari 2025



Met de opening van de Heilige Deuren van de Sint-Pietersbasiliek in Rome
op kerstavond door paus Franciscus begon het Heilig Jaar of Jubeljaar 2025. Hij kondigde dat Heilig Jaar af op 9 mei 2024,
op het hoogfeest van de Hemelvaart van de Heer
met een herderlijk schrijven, een bulle, getiteld Spes non confundit,
een zinsnede uit de brief van Paulus aan de Romeinen:
5, 5 En de hoop wordt niet teleurgesteld, want Gods liefde is in ons hart uitgestort
door de heilige Geest die ons werd geschonken.

Paus Franciscus, die in zijn schrijven stelt
dat de hoop in ieder Heilig Jaar centraal staat, wou dit deze keer zeer duidelijk maken
door als thema van het Heilig Jaar te kiezen voor Pelgrims van Hoop.
Het lijkt voor de hand te liggen om ook de wijzen uit het oosten,
die in de evangelielezing van dit hoogfeest blijkbaar de hoofdrol spelen, als pelgrims te zien en hen ook te bestempelen als ‘pelgrims van hoop’. Pelgrims of bedevaarders trekken naar een welbepaalde plaats,
een heilige plaats, een bedevaartsoord.

Lees meer...

Homilie voor het hoogfeest van Allerheiligen

 

1 november 2016

Door het gegeven dat we in de Rooms-Katholieke kerk mensen heilig verklaren,
zouden we wel eens kunnen denken dat ‘heilig worden’
iets is dat weggelegd is voor buitengewoon bijzondere mensen
die door God op een buitengewoon bijzondere manier begenadigd zijn geweest
en dus geen ideaal is dat wij kunnen nastreven.
Vanaf de 15de eeuw tot na het Tweede Vaticaans concilie
leefden we in de onzalige tijd waarin vanuit dat denken ook verkondigd werd
dat het verlangen om heilig te worden als pretentieus zondig diende veroordeeld te worden
zoals ook het verlangen naar mystieke eenheid met God.
God verleende die gunst alleen aan enkelen
zoals Hij ook alleen Maria van Nazaret tot moeder van Christus geroepen had
waardoor Maria inderdaad de ‘gezegende boven alle vrouwen’ werd
en niet langer de ‘gezegende onder de vrouwen.’
Het is tijd om dat onzalig denken los te laten.

Lees meer...

Homilie voor de 12' zondag door het jaar C

19 juni 2016

De Joodse filosoof Martin Buber zei ooit:
“Succes is geen naam van God.”
Toch is God lange tijd een succesverhaal geweest
en de Kerk heeft van het succes van God geprofiteerd
om haar bezit, macht en aanzien te vermeerderen.
Ook nu nog zijn er mensen werkzaam in de Kerk,
mannen zowel als vrouwen, leken zowel als gewijde ambtsdragers, die van succes dromen,
een wondermiddel om weer ‘veel volk in de kerk’ te krijgen,
een catechese die jongeren echt enthousiasmeert
en hen voor jaren tot trouwe aanhangers van ons initiatief maakt.
Maar is men zoekend naar dat wondermiddel
en naar die wondercatechese en wonderverkondiging wel met God bezig?

Lees meer...

Homilies voor de 14' zondag door het Jaar C

3 juli 2016

'Vrede' is het belangrijkste woord van de eucharistieviering.
'Vrede' is eigenlijk hét thema van de eucharistieviering.
De vredewens moet na het kruisteken het eerste woord zijn.
We gebruiken er de vredewens waarmee Paulus zijn brieven begint:
Genade zij u en vrede van God onze Vader en van de Heer Jezus Christus.
En 'vrede' is letterlijk het laatste woord van de viering:
Gaat nu allen heen in vrede.
Om vrede bidden we in de eucharistieviering:
Heer Jezus, geef vrede in uw Naam.
Lam Gods, dat wegneemt de zonden der wereld. Geef ons de vrede.
De vrede wordt ons in de viering ook toegewenst.
Iedere eucharistieviering moet uiteraard een vredevol samen zijn zijn.
We vragen ook om vergeving,
dat de Heer ons zou bevrijden van alles wat onze vrede verhindert of stuk maakt.

Lees meer...

Homilie voor de 24 de zondag door het jaar B


13 september 2015

In de zondagsvieringen van dit liturgisch jaar, het zgn. B-jaar,
lezen we meestal uit het Marcusevangelie.
Dat is het oudste evangelie, geschreven rond het jaar 65, waarschijnlijk in Rome.
Er is een theorie die zegt dat het geschreven is
om zonder onderbreking voorgelezen te worden.
Het bevat tenslotte maar 622 verzen en een vlotte lezer doet daar 40 minuten over.
Het zou kunnen geschreven zijn voor de kerk van Rome
om tijdens de paasnacht dus in zijn geheel voorgelezen te worden.

Lees meer...

Meer artikelen...

  1. Homilie voor de 11de zondag door het jaar
  2. Homilie voor het Hoogfeest van de Hemelvaart van de Heer
  3. Homilie van de zesde zondag na Pasen
  4. Christ

Pagina 34 van 105

  • Start
  • Vorige
  • 29
  • 30
  • 31
  • 32
  • 33
  • 34
  • 35
  • 36
  • 37
  • 38
  • Volgende
  • Einde

Copyright @2014 Open Contemplatief Huis

Back to top