Open Contemplatief Huis
menu
  • Home
  • Wie zijn wij ?
  • Postbus
  • Links
  • Contact

Kruimelpad

U bevindt zich hier: Home Leerhuis voor Bijbelse Spiritualiteit Gelezen teksten en onderrichtingen 2021-2022
  • Leerhuis voor Christelijke Meditatie
  • Leerhuis voor Bijbelse Spiritualiteit
    • Gelezen tektsen en Onderrichtingen 2020-2021
    • Gelezen teksten en onderrichten 2019-2020
    • Gelezen teksten en onderrichten 2018-2019
    • Gelezen teksten en onderrichten 2017-2018
    • Gelezen teksten en onderrichten 2016-2017
    • Gelezen teksten en onderrichten 2015-2016
    • Gelezen teksten en onderrichtingen 2021-2022
    • Geschreven teksten en onderrichtingen 2022-2023
    • Gelezen teksten en onderrichtingen 2023-2024
    • Gelezen teksten en onderrichtingen 2024-2025
    • Ik geloof 2025-2026
    • Geloven: bevrijding, leven
  • Leerhuis voor Contemplatieve Dialoog
  • Stille Abdijdagen
  • Stiltedagen aan Zee
  • Boekenplank
  • Homilies en Overwegingen
  • Monasterium Zonnelied
  • Aanverwante activiteiten
  • Bonnevaux
  • Links andere websites

Duiding


Erik Galle

Stiltehonger. Mijn reis naar binnen. 


Ik ben in mijn leven op een soort honger gestoten, die ik lang niet heb onderkend: stiltehonger. Een honger die nooit overgaat. Gelukkig maar. Want de stilte heeft me niet alleen bijgebracht spaarzaam te zijn met woorden, ze heeft me vooral leren luisteren. Het is of ze op een dag bij me is komen aankloppen met de vraag of ik bereid was het zwaartepunt van mijn leven in haar handen te leggen. Eenmaal ik dat gedaan had, toonde ze me dat dit zwaartepunt in de werkelijkheid thuishoorde en niet in mezelf.
Ik geloof dat de stilte die de werkelijkheid het eerste woord verleent, de weg wijst naar een verborgen schat. Voorbij de kaders waarin we de wereld verstaan, bevindt zich het leven. Ik wens jou toe dat ook jij besmet raakt door al wat leven geeft en je vertelt over wat niet te zeggen valt. Ik ontmoet je daar, afgesproken? 
Boek: Erik Galle - Stiltehonger. Mijn reis naar binnen, Otheo Books € 22,50 https://www.otheobooks.be/stiltehonger/9789085289012  


Lees meer...

 

 

De stille revolutie

vlinderuitcocon

 

 

 

   


Wat ieder van ons het hardst nodig heeft is STILTE!
Wat ieder van ons het hardst nodig heeft is stilte. We moeten eenvoudigweg leren hoe we stil kunnen zijn en hoe we in de stilte kunnen blijven. Ben je eenmaal de stilte ingegaan, heb je eenmaal je hart geopend voor die onvoorspelbare en onvergelijkelijke stilte, dan zul je zien dat we pas de persoon kunnen zijn die we geroepen zijn te worden, als we toestaan dat de stilte zich ontvouwt in ons hart. Vergis je niet: ieder van ons wordt opgeroepen om de stilte in te gaan, maar die stilte is de eeuwige stilte van God. Het is de stilte die ieder van ons kan vinden in zijn eigen hart. Die stilte ontdekken zal je doen inzien dat de stilte het medium is van de volmaakte communicatie. In stilte communiceren we in de diepte, in waarheid en in heelheid.

Lees meer...

Ter inspiratie

 


"Alles wat tijdens de eucharistieviering afleidt van God, is storende ballast. Zowel het gebrul en de zelfgenoegzame bolleborst geluiden waarover CS Lewis het had als de popriedeltjes. Daarom ook is het gregoriaans het muzikale genre dat bij uitstek geschikt is om in de kerk te weerklinken. Het gregoriaans is getoonzette nederigheid. Muziek die van de donkerte gebruik weet te maken, mysterieus genoeg, om glans aan het licht te verlenen. De klank van heilige deemoed. Het geluid van de stilte die God is.” 
Christophe Vekeman
 




 

 



 

 



Lees meer...

Quote


bt.orval

 

Ik begrijp hoe moeilijk de kritische situatie in de wereld is. Er is precies niemand die opstaat en zegt: stop. En ik ook niet!” Stef Bos

 

 

 

Een ervaring

brief

Abdijdagen Chimay oktober 2026. Getuigenis.
Diep in ons zelf kunnen we verbinding maken met de Goedheid, de Liefde, de Aanwezigheid die ons draagt, de bron van Levensenergie, met God.
Meditatie gaat over jezelf openstellen voor die Bron van leven.  Een eenheid die je soms heel even kunt ervaren.
Dat wisten we al, zegt priester Dirk. En toch.  
Sinds de vorige abdijdagen is het precies alsof ik nu pas echt begrijp wat er gebeurt. 

Lees meer...

paius 2

 

 

 

 

 

 

De grootheid van een beschaving …
Wie de naam van God aanroept om geweld of onderdrukking te rechtvaardigen, ontheiligt die naam. Niets wat de waardigheid van de mens aantast, kan zich beroepen op een authentieke goddelijke inspiratie. Religieuze taal moet daarom steeds opnieuw oproepen tot het ontwapenen van hart en woord. Daarin draagt ieder van ons een rechtstreekse verantwoordelijkheid.

De vruchtbaarheid van religieuze tradities blijkt in de eerste plaats uit hun dienst van vrede en broederschap. Maar zij wordt eveneens zichtbaar in hun vermogen om het leven te beschermen, te begeleiden en te dienen. De grootheid van een beschaving wordt niet afgemeten aan haar materiële successen, maar aan de manier waarop zij de menselijke persoon omringt met zorg, beschermt en tot zijn recht laat komen. (…)

Het leven dienen betekent het omringen met zorg, aanwezigheid en tederheid, vooral in tijden van beproeving , tot aan het einde.
Paus Leo XIV roept religieuze leiders op tot dialoog en vrede

 



 

 

 

 

 

 

 










 






 

Lees meer...

Homilie voor de 11de zondag door het jaar

Homilie voor de 11de zondag door het jaar B
14 juni 2015

De “parabels van het zaad” in Marcus 4 zijn parabels tegen moedeloosheid en ongeduld.
De groeikracht waarover Jezus het heeft in die parabels
is de kracht is van verandering, de kracht van de transformatie.
Het evangelie staat werkelijk vol met verhalen van verandering:
mensen ontmoeten Jezus en de kracht van het geloof doet veranderen, genezen.
Denken we maar aan het verhaal van de bekering (genezing) van Zacheüs
en de vele genezingsverhalen.
Daar geschiedt de verandering in een opvallend en eenmalig gebeuren.
Maar ook de parabels van de groeikracht van het zaad zijn wonderverhalen.
Ook daar geschiedt een wonder, verandert er iets:
iets kleins wordt iets groots, iets weinig wordt veel.

Lees meer...

Homilie voor het Hoogfeest van de Hemelvaart van de Heer

 

14 mei 2015

 

Het feest van de Hemelvaart van de Heer wordt gevierd in de Paastijd.

Natuurlijk, want het immers innig met het Paasfeest verbonden.

Sterker nog, het vormt met het Paasfeest een eenheid

en het laat zien wat eigenlijk bedoeld wordt met verrijzen.

Verrijzen is ‘naar de hemel varen’.

En ‘naar de hemel varen’ is totaal één worden met God.

Verrijzen is totaal één worden, totaal één zijn met God.

Bij Jezus gaat het over een wezenseenheid met God.

Lees meer...

Christ

Christ
We beleven donkere, regenachtige dagen. De natuur wordt bruinig, grijs en modderig. En wie vaak onderweg is, weet hoe minuscule drupjes of juist grote vlagen opspattend water een auto er binnen de kortste keren doen uitzien. En ja, dan denkt u wellicht net als ik dat het geen zin heeft om hem te wassen, dat één rit hem wéér vuil zal maken. Maar ja, ook net als ik zal u waarschijnlijk toch af en toe eens een keer naar de carwash rijden. Ik deed het ook onlangs. En ik weet niet of u het ook altijd dat tikje akelig vindt? Vooral op het einde van de wasstraat, als die grote drogermond ‘automatisch’ zakt en over de auto glijdt. Ik ben er nooit echt gerust in.
Zo ook die keer. Er was een nieuwe droger geïnstalleerd. Geen wereldschokkend nieuws. Maar er was wel iets bijzonder. In grote aluminium reliëfletters stond de naam van het merk op de zakkende droger: ‘CHRIST’! Niet te geloven: ‘Christ Wash Systems’! U kent me, zo’n detail zet me aan het mijmeren. Ik dacht hoe makkelijk het zou zijn als God ons gewoon af en toe, als we te veel ‘bemodderd’ geraakt zijn, eens goed zou kunnen afspoelen en met één krachtige ‘Christ’-achtige adem vlekkeloos zou kunnen blazen.

Lees meer...

Homilie van de zesde zondag na Pasen

10 mei 2015

 De lezingen van deze zondag behoren werkelijk tot de mooiste stukken van het NT.

We kunnen zelfs stellen dat ze dé twee lezingen zijn

die iedere christen in het hart moet dragen

en die iedere vormeling zou mogen ‘van buiten’ kennen.

Ze komen wellicht uit de pen van één en dezelfde schrijver, Johannes,

de evangelist en apostel, die de traditie ook vereenzelvigt

met de anonieme geliefde leerling van Jezus uit het Johannes-evangelie.

Lees meer...

Homilie voor de 13de zondag door het jaar C

26 juni 2022 Evangelie: Lc 9, 51-62

Toen de dagen van zijn verheffing hun vervulling naderden, aanvaardde Jezus vastberaden de reis naar Jeruzalem en zond boden voor zich uit. Deze kwamen op hun tocht in een Samaritaans dorp om er zijn verblijf voor te bereiden. Maar de Samaritanen ontvingen Hem niet, omdat Jeruzalem het doel van zijn reis was. Toen de leerlingen Jakobus en Johannes dit gewaar werden, vroegen ze: “Heer, wilt Gij dat wij vuur van de hemel afroepen om hen te verdelgen?” Maar Hij keerde zich om en wees hen op strenge toon terecht. Daarop vertrokken zij naar een ander dorp. Terwijl zij onderweg waren, zei iemand tot Hem: “Ik zal u volgen, waar Gij ook heen gaat.” Jezus sprak tot hem: “De vossen hebben holen en de vogels hun nesten, maar de Mensenzoon heeft niets waar Hij zijn hoofd op kan laten rusten.” Tot een ander sprak Hij: “Volg Mij.” Deze vroeg: “Heer, laat mij eerst terug gaan om mijn vader te begraven.” Jezus zei tot hem: “Laat de doden hun doden begraven; maar gij, ga heen en verkondig het Rijk Gods.” Weer een ander zeide: “Ik zal U volgen, Heer, maar laat mij eerst afscheid nemen van mijn huisgenoten.” Tot hem sprak Jezus: “Wie de hand aan de ploeg slaat, maar omziet naar wat achter hem ligt, is ongeschikt voor het Rijk Gods.”

Lees meer...

Meer artikelen...

  1. Gebed 2
  2. Psalm 131
  3. Haarspeldbochten
  4. Stappen met Stijn – Coaching en consulting voor leiders en ondernemers met een missie’

Pagina 35 van 105

  • Start
  • Vorige
  • 30
  • 31
  • 32
  • 33
  • 34
  • 35
  • 36
  • 37
  • 38
  • 39
  • Volgende
  • Einde

Copyright @2014 Open Contemplatief Huis

Back to top