Zaterdag 5 de week Vasten
Johannes 11: 45-56
Besef toch dat het in jullie eigen belang is dat één man sterft voor het hele volk, zodat niet het hele volk verloren gaat. Johannes 11: 50 (NBV )
Als jongen ben ik opgegroeid met de rijkdom van het katholieke geloof. Haar krachtige symboliek opende voor mij nieuwe dimensies van de werkelijkheid. Ik had zo een volwassen beeld van God als op die leeftijd mogelijk was. In toenemende mate had ik echter te maken met de verre, verheven, altijd waarnemende, zogenaamd liefhebbende en toch angstaanjagend koude constructie van onze collectieve verbeelding, een beetje zoals een bankrover voor een bewakingscamera.
"Toen ik een kind was, sprak ik als een kind, begreep ik als een kind, dacht ik als een kind: maar toen ik een man werd, stopte ik met kinderlijke dingen." Paulus legt er de nadruk op dat we religieus moeten groeien en doorbreken in de realiteit - en niet in de constructie -van de goddelijke dimensie. De woorden uit het evangelie van vandaag komen van de Hogepriester die, met een politieke meedogenloosheid die altijd aanwezig is in de gangen van de macht, ons een sleutel geeft tot de rijping van ons begrip over het Paasverhaal. Dit opnieuw vertellen gaat binnenkort in een hogere versnelling voor degenen onder ons die de liturgieën volgen.
Als kind kreeg ik een eenvoudige, in feite een veel te simplificerende, verklaring van dit mythe-vernietigende verhaal: schuld-aflossing. Het lijden en de dood van Jezus, het onschuldige offerlam, werd uitgelegd als het afbetalen van een schuld die de mensheid verschuldigd was aan een goede en liefhebbende Schepper. Als je vroeg wat die schuld was, kreeg je het verhaal van Eden te horen en het fatale stuk fruit dat dood en ellende bracht in het lot van het mensdom. In die vorm was het een omkering van het verhaal van de Kerstman. De Kerstman geeft je iets voor niets. God de Vader straft mensen voor dingen die ze niet hebben gedaan en noemt het de erfzonde. Als een creditcardschuld die je niet kunt afbetalen, werd die schuld steeds groter en groter.
Bonnevaux, nieuwe wegen dienen zich aan
INZEGENING VAN DE ABDIJ VAN BONNEVAUX 15.6.2019
A Place for Peaceful Transformation (WCCM Bonnevaux)
Geloof en geloofsoverdracht zijn van alle tijden. De essentie van het ‘echte, puur’ geloof blijft hetzelfde, maar de tijden veranderen. Ze vragen om reflectie (de Dalai Lama spreekt over het belang van meditatieve reflectie bij de mens), een nieuwe aanpak, een hertaling, een uitzuivering tot de essentie, vooral om meer aandacht voor persoonlijke beleving, ervaring en vorming.
We stellen vast dat de tijden die wij thans beleven uitdagend, maar ook soms verwarrend tot geestelijk en lichamelijk overrompelend zijn. De wetenschap gaat vooruit, we leven langer, rijkdom wordt iets beter verdeeld, we mogen alles, ‘the sky is the limit’ … en toch zien en horen we iedere dag opnieuw dat ‘onze wereld, de mensheid in crisis is’. Na de gouden jaren zestig, van de vorige eeuw, zijn we in een stagnatie terecht gekomen van alles wat met ‘welzijn’ te maken heeft. Oorlog, onveiligheid, veel mensen op de vlucht, depressie, burn out … eenzaamheid! We kunnen er niet naast kijken.
Onderricht mei 2020
Bron: Dietrich BONHOEFFER, Navolging, Ten Have, Baarn, 1972, blz. 140 e.vv.
Reeds enkele maanden verdiep ik mij terug
in het boek Navolging van Dietrich Bonhoeffer (1906-1945).
Dit reeds voor de derde keer en daarbij geldt de wijsheid
dat, als de leerling klaar is, de meester komt.
In dit geval ben ik zover om het boek met geduld te lezen.
En nu begrijp ik beter wat Bonhoeffer wil zeggen.
Wat een waarheid schuilt er in vele bladzijden van dat boek!!
Nog altijd actueel na meer dan 80 jaar!!!!!
Zijn boek Nachfolge schreef hij vanuit een redactie van conferenties en cursussen
als directeur van het protestantse predikantenseminarie in Finkenwalde (nu Zdroje in Polen)
in de jaren 1935-1937 en het was drukklaar toen de Gestapo er in september 1937 binnenviel en het seminarie sloot,
maar het manuscript was al bij de drukker (Kaiser Verlag München)
Onderricht op 3 juni 2020
In alle religies, die op de transformatie van mens en wereld gericht zijn,
zijn het meditatieve gebed en het aandachtig verrichten van rituelen dé wegen
die de mens leiden tot dé transformerende ervaring:
de ervaring van bemind worden zonder tegenprestatie.
Deze ervaring kan men ook een ontwaken, een verlichting, een bewustwording noemen.
Het is het bewust worden van Gods aanwezigheid in ons, in ons leven,
als de meest integrale en intieme aanwezigheid in ons leven.
Dit bewust worden en bewust zijn is dé ontbrekende intimiteit
in het leven van de meeste mensen.
onderricht april 2020
Bron: Metropoliet Anthony (Bloom) van Sourozh, De weg naar binnen. School van het gebed, Tilburg, 2010, blz. 87-95
Dit is het laatste onderricht waarvoor ik put
uit het werk van Anthony Bloom.
Voor de volgende onderrichten van april, mei en juni
zal ik mij niet baseren op één werk, maar her en der grasduinen
in boeken en artikels over het meditatieve en contemplatieve gebed.
Vanaf september 2020 volgen we dan Laurence Freeman
in zijn boek Goed werk. Hoe meditatie je persoonlijk en professioneel leven verandert.