Voorbije lezing 26 november 2019
ONTMOETING EN VRIENDSCHAP: EEN GODDELIJK GEBEUREN
De spirituele dimensie in intermenselijke relaties.
ANSELM GRÜN
Neem je vrienden aan als een geschenk.
Het WOORD ‘VRIENDSCHAP’ komt van het Oudhoogduitse begrip ‘frija’,
dat zowel ‘vrij’ alsook liefhebben betekent.
In het begrip ‘vriendschap’ komen de woorden ‘vrijheid’ en ‘liefde’ samen.
Voor Germanen is een vriend iemand die jij beschermt en die jij bijstaat,
die jij graag mag en van wie je houdt.
Een vriend is vrij. Hij leeft zijn eigen leven.
En toch weet hij dat zijn vriend of vriendin van hem houdt.
De liefde beperkt hem niet in zijn bewegingsvrijheid.
Ze verplicht hem niet om de gunstbewijzen van zijn vriend terug te betalen.
Wat hij voor zijn vriend doet, doet hij uit liefde en uit vrije wil.
En hij bindt zijn vriend niet door zijn gunstbewijzen en door zijn liefde, maar hij laat hem vrij.
Voorbij lezing 22 oktober 2019
Visioen van vriendschap
Aelred van Rielvaulx osc (1110-1167)
Trek vooral niet in twijfel dat vriendschap uit liefde voortkomt. Wie kan van een ander houden, die niet van zichzelf houdt? Want de liefde voor je naaste moet een afspiegeling zijn van de liefde waardoor je jezelf waardevol vindt. Maar wie zichzelf of anderen tot schandelijk of onwaardig gedrag aanzet, houdt niet van zichzelf. Het eerste wat je dus moet doen, is jezelf zuiveren door nergens aan toe te geven wat slecht voor je is en niets na te laten wat je kan verrijken. Als je eenmaal zo jezelf bemint, moet je volgens dezelfde regel van je naaste houden. Aangenomen dat deze naastenliefde een grote groep mensen insluit, dien je dan ook keuzes te maken wie van hen je toelaat in de intieme vertrouwelijkheden van de vriendschap en aan wie je overvloedig je genegenheid schenkt. Je geeft je dan bloot tot in je diepste wezen, tot ingewand en merg, de gedachten en roerselen van je hart. Wie je vriend wordt, bepaal je niet door zomaar achter je gevoel aan te sjokken, maar op grond van het inzicht van je verstand. Je ontdekt verwantschap in gedrag en je contempleert in hem de deugden.
brief bisschop Lode Van Hecke
‘Zou dat uur niet aangebroken zijn om eindelijk in de stilte van jouw hart de Vader te aanbidden in geest en waarheid? En dan, door trouw te blijven luisteren, de ervaring op te doen dat “de Vader mensen zoekt die Hem zo aanbidden”? ‘
Hoe kunnen we als christenen deze uitzonderlijke omstandigheden die we vandaag meemaken, beleven?
Beste mensen,
Amper drie weken na de mooie liturgie in de kathedraal waar we met veel luister en een paar duizend mensen gevierd hebben, staan we voor een heel nieuwe situatie waarin we niet meer kunnen samenkomen om te zingen en om te bidden. De omstandigheden verplichten er ons toe. Voor velen van ons een totale verrassing en vooral een onbekende ervaring. Ook al hoorden we over de dramatische situatie in andere landen, toch hadden we het gevoel dat dit voor anderen en voor elders was. Maar nee, virussen hebben geen nationaal gevoel en geen grens houdt ze tegen.
Onze wetenschappers, zorgverleners en politici doen wat ze kunnen om onze bevolking te helpen, te vrijwaren, te beschermen. En als christelijke gemeenschap zijn we solidair. We zijn gewoon medeburgers met alle anderen.
We maken het immers mee zoals iedereen. We ontsnappen er niet aan. Het is tevens een uitnodiging om onze verantwoordelijkheid op te nemen. Hoe kunnen we mensen rondom ons in bescherming nemen, hun ongemakken verlichten, een sprankeltje hoop brengen? Onbetaalbare vriendelijkheid. En, oh, zo belangrijk:
Wie zich bekommert om een vriend in nood toont zijn eerbied voor de Ontzagwekkende (cf. Job 6, 14).
We krijgen nieuwe kansen, want in geen enkele situatie is God afwezig. We moeten waarschijnlijk, meer dan ons lief is, thuisblijven. En wat doen we? Kerkbezoek wordt moeilijker, samen eucharistie vieren tijdelijk onmogelijk. Dan maar ophouden om christen te zijn? Of integendeel de kans waarnemen om wat stiller te worden en te luisteren naar wat God te zeggen heeft in deze beproeving? De vastenperiode is precies een tijd van beproeving.
Herwig Arts
ONTMOETING EN VRIENDSCHAP Een goddelijk gebeuren
De spirituele dimensie in intermenselijke relaties.
Het christendom is de godsdienst van de vriendschap.
Herwig Arts sj
28 september 2019
Eigenlijk is het christendom de godsdienst van de vriendschap, en wel in tweevoudig opzicht.
Voor Ignatius en voor Bernardus was het ideaal van de christen,
een vertrouwelijke, ja zelfs vriendschappelijke omgang met God.
God is inderdaad één en al verlangen naar een verbond,
een vereniging of een intieme verbintenis met iedere mens.
Is de Bijbel niet het lange verhaal van het oude en nieuwe ‘verbond’ tussen God en zijn volk?
Maar bovendien is de mens ook geroepen om van zijn medemensen te houden.
Tekst en Onderricht mei 2021
Bron van het onderricht:
Laurence FREEMAN, Goed werk. Hoe meditatie je persoonlijk en professioneel leven verandert, Halewijn, Antwerpen, 2020
Onderricht op 4 mei 2021 (vgl. o.c. blz. 116-125)
In de bladzijden van ons ‘leerboek’
waaruit we ook voor dit onderricht inspiratie putten
toont Freeman verder het verband tussen meditatie en goed leiderschap aan. Vooreerst wijst het er terecht op dat leiderschap betekent:
dienstbaar verantwoordelijkheid voor iets of voor anderen opnemen en dragen.
Nog anders verwoord: dienstbaar zorg dragen voor iets of voor anderen. Het is vanzelfsprekend dat,
om het werk van zorg en verantwoordelijkheid tot een goed werk te maken, we dat werk verrichten met een totale aandacht voor de anderen
en niet met een geest en een hart, met aandacht die op onszelf gericht zijn.
Het is precies het loslaten van de aandacht voor onszelf waarin we ons in het mediteren oefenen.
En dit om des te meer aandachtig aanwezig te zijn bij de andere. Dat is de basishouding van de liefde.