De stille revolutie

vlinderuitcocon

 

 

 

 

 John Main

 

In de meditatie leren we om steeds gevoeliger te worden voor Gods aanwezigheid, die we niet langer gewaarworden als iets buiten ons, maar als iets innerlijks, iets dat ons ten diepste aangrijpt. We blijven in zijn aanwezigheid leven met een absoluut vertrouwen en met een groeiend gevoel van zekerheid dat hij de rots is, het fundament waarop we veilig gegrond zijn. God is de grond van ons zijn waarin we voor altijd geworteld zijn

.Hoe langer we mediteren, hoe beter we beseffen wat onwankelbaar geloof eigenlijk betekent. Het kan niet opzij worden gezet, want het is juist de grond waaruit we hebben leren leven. Dat alles komt voort uit de eenvoudige praktijk van het zeggen van de mantra, elke morgen en avond, in groeiende eenvoud, nederigheid, liefde en verwondering.

    Dat kan heel gemakkelijk arrogant klinken. Het klinkt misschien vreselijk hoogmoedig als we zeggen dat we Christus leren kennen wanneer we volharden in onze meditatie. Maar ik denk dat dat zeker de waarheid is. We leren inderdaad wat het betekent om in zijn aanwezigheid te zijn. Door in zijn aanwezigheid te zijn, leren we inderdaad vanuit de kracht van zijn aanwezigheid te leven. En daardoor gaan we zijn goedheid en heiligheid meedelen aan iedereen die we ontmoeten. Ook gaan we die aanwezigheid begrijpen als aanwezige liefde, daadwerkelijk mededogen, echt begrip en onmiddellijke vergeving. Het wonder van dit alles is dat, wanneer we ons leven geworteld in deze werkelijkheid, als heel onwankelbare waarheid, leven, we niet ontworteld kunnen raken als dit proces onderweg is. Inderdaad verdiepen we voortdurend onze toewijding aan Christus.