Onderricht 18 juni 2019


Bron: Thomas KEATING, Leven uit liefde. Het pad naar christelijke contemplatie, Kok-Utrecht, 2017, blz. 204-217


Het laatste hoofdstukje van ons leerboek van Thomas Keating
begint met een oproep tot trouw aan datgene
waarvoor we ons geëngageerd hebben:
onze meditatie en onze contemplatieve levenswijze.
Die bevat vier basiselementen:
afzondering, stilte, eenvoud en een zekere discipline in gebed en handelen.
Afzondering betekent afstand nemen van ‘werelds’ gedoe,
van ‘wereldse’ drukte, kritisch waakzaam zijn met je tijdgebruik.
Stilte is ook ‘verstillen’ in de zin van ‘verminderen’ op vele domeinen.


Eenvoud is ophouden met jezelf willen bewijzen voor anderen of voor jezelf.
Keating stelt dat het dagelijks mediteren kan vergeleken worden
met het innemen van een capsule waarin deze vier elementen vervat zijn.
We versterken de werking van de capsule
als we in ons leven leren de emotionele geluksprogramma’s te ontmantelen.
Dat doen we als we herhaald gedrag vermijden en loslaten,
dingen die we louter doen om ons een goed gevoel te geven.
Dat doen we ook door op te houden om voortdurend dingen te ontwijken
of niet te doen uit angst of weerzin.
Daarbij komt ook:
het durven loslaten en overstijgen van een loyaliteit aan een groep,
dus: durven neen zeggen aan groepsdruk, aan druk van anderen.
Verder is er het inoefenen van actief gebed tijdens gedachteloze activiteiten
of bij zeer emotionele momenten.
Dan moeten we ook meer en meer onszelf
met onze emotionaliteit leren aanvaarden.
Verstorende gedachten kunnen we in gebed aanbieden en loslaten.
We dienen ons steeds verder te oefenen in aandacht:
in het mediteren, in het bidden, in ontmoetingen en gesprekken,
bij alles wat we doen.
Speciaal is de oefening waarbij we onze aandacht leren behouden
als iets of iemand anders onze aandacht opeist en ook,
dat we dan niet ingaan om te blijven verwijlen
bij diegene of datgene wat onze aandacht opeist.
Lectio divina is uiteraard een uitstekende oefening
en een gespreksgroep is ook niet slecht.
Tenslotte moeten we ons zeker voor iets engageren.
Het mag in ons leven niet aan actieve zorg ontbreken,
aan inzet voor het goede, voor medemensen.