De stille revolutie

vlinderuitcocon

 

 

 

 

 De meditatie heeft als doel om ons tot het volle bewustzijn te brengen van wie we zijn en waar we zijn, en om op te houden met rond te zwerven in het rijk van het eeuwigdurig uitstellen. We moeten met ons twee benen in de concrete werkelijkheid van het nu-moment staan: dààr wordt  de goddelijke heerlijkheid geopenbaard. We moeten stilvallen.

We dienen te leren hoe we voortdurend en gelijkmatig  aandacht kunnen geven aan de werkelijkheid van ons zijn hier en nu. Pater De Caussade noemde dat “het sacrament van het nu-moment”. Precies daar leidt de mantra naartoe, naar een vol bewustzijn van de goddelijke heerlijkheid van het nu-moment. De mantra is ons sacrament van het nu-moment.

    We mogen nooit vergeten dat we het tempo van de meditatie op geen enkele manier kunnen forceren en evenmin het natuurlijk proces kunnen versnellen van de mantra die wortel schiet in ons bewustzijn doordat we gewoonweg trouw de mantra blijven zeggen. We moeten ons niet zo met onszelf bezighouden dat we ons afvragen: “Hoe ver sta ik al? Zeg ik de mantra goed, luister ik er goed naar?” Als we het tempo proberen te forceren of voortdurend een zelfbewuste blik op onze vooruitgang gericht houden, zijn we aan het ontmediteren, als dat woord bestond, omdat we ons dan concentreren op onszelf, onszelf op de eerste plaats zetten en over onszelf nadenken. Mediteren vraagt volmaakte eenvoud. Tot die volmaakte eenvoud worden we ooit wel gebracht, maar we beginnen met de mantra te zeggen, en zo gaan we ook door.