Open Contemplatief Huis - Vastenmediteren met Laurence freeman

Open Contemplatief Huis

Dagoverweging dinsdag 6 januari

Bidden is een diepgevoelde behoefte van de ziel

Artikel

DE TOEKOMST VAN RELIGIE

Ik geloof dat een van de belangrijkste vragen van onze tijd is: wat is de rol van religie? Is het een hobby? Een tijdverdrijf? Een ontsnapping aan de werkelijkheid? Is het de opium van het volk? In de vorige eeuw werd die vraag vaak zeer negatief beantwoord. Religie was ten einde. De wetenschap was bezig alle mysteries van de wereld te verklaren. En de samenleving zou beter af zijn zonder religie, die zo vaak de oorzaak was van oorlog en conflict.
De poging om religie af te schrijven is mislukt, omdat we niet zonder religie kunnen, net zomin als we zonder muziek, kunst of andere dingen kunnen die ons volledig menselijk maken en ons een gevoel van transcendentie geven. Dus, als contemplatieven moeten we hedendaagse vragen stellen. En dit is ons thema voor 2026: De toekomst van religie.

De stille revolutie

vlinderuitcocon

Wie zijn we? Waarom zijn we?
Meditatie is het proces waarin we de tijd nemen om ons bewust te worden van onze oneindige mogelijkheden in het licht van het Christusgebeuren. Zoals Paulus het zegt (Rom. 8,30): “Wie Hij riep, heeft Hij gerechtvaardigd, en wie Hij rechtvaardigde, heeft Hij verheerlijkt.”
In de meditatie openen we onszelf voor die luister. Dat betekent met andere woorden dat we in de meditatie erachter komen wie we zijn en waarom we zijn. Als we mediteren, gaan we niet op de loop voor onszelf, maar vinden we onszelf; verwerpen we onszelf niet maar bevestigen we onszelf. Augustinus heeft dat heel beknopt en knap uitgedrukt: “Eerst moeten we voor onszelf worden hersteld, zodat we als het ware een stapsteen worden vanwaar we kunnen opstaan en naar God worden gebracht”.
John Main

Ter inspiratie

Ik kan wel iets met gebed … als bidden het stil maken is, even loskomen …
Het kan niet de bedoeling zijn dat het geloof al te concretistisch wordt, waarbij mensen bidden voor hun beursgenoteerde aandelen, bij wijze van spreken. Ik heb niet over de advent geschreven, maar wel over bidden. Als bidden is: het stil maken, even loskomen van alle toestanden in de wereld rondom u, stilstaan bij wat wezenlijk is, zitten we weer bij het open wachten en dan kan ik er wel iets mee. Religare is Latijn voor ‘verbinding’.
Dirk De Wachter. Psychiater van Vlaanderen

Quote

‘Je houdt jezelf niet in leven. Je wordt gedragen. Je wordt ondersteund.’
Timothy Radcliffe:

Een ervaring

brief

Stille Abdijdagen Orval mei 2025 – getuigenis.
Aan mijn beurt om je mijn oprechte dank te betuigen voor de meditatie retraite in Orval,
vertrouwend op je goede organisatie kon men zorgeloos alle aandacht schenken aan het mediteren en onze aanwezigheid daar in die prachtige abdij.
Het was mijn eerste stille meditatie retraite buiten de voor mij vertrouwde vipassana meditatie retraites (de dagen in Oostende buiten beschouwing gelaten).

paius 2

God kiest de zijde van de hemel

Vandaag lijken oorlogssituaties, helaas aanwezig in verschillende delen van de wereld, vooral te bevestigen dat wij machteloos zijn. Maar die mondialisering van machteloosheid komt voort uit een leugen: de gedachte dat de geschiedenis altijd zo geweest is en niet kan veranderen. Het evangelie herinnert ons eraan dat juist in de omwentelingen van de geschiedenis de Heer komt om ons te redden. En vandaag moeten wij, als christelijke gemeenschap, samen met de armen, een levend teken zijn van deze redding.
.
Paus Leo XIV

Zaterdag 5 de week Vasten

Johannes 11: 45-56

Besef toch dat het in jullie eigen belang is dat één man sterft voor het hele volk, zodat niet het hele volk verloren gaat. Johannes 11: 50 (NBV )

Als jongen ben ik opgegroeid met de rijkdom van het katholieke geloof. Haar krachtige symboliek opende voor mij nieuwe dimensies van de werkelijkheid. Ik had zo een volwassen beeld van God als op die leeftijd mogelijk was. In toenemende mate had ik echter te maken met de verre, verheven, altijd waarnemende, zogenaamd liefhebbende en toch angstaanjagend koude constructie van onze collectieve verbeelding, een beetje zoals een bankrover voor een bewakingscamera.

"Toen ik een kind was, sprak ik als een kind, begreep ik als een kind, dacht ik als een kind: maar toen ik een man werd, stopte ik met kinderlijke dingen." Paulus legt er de nadruk op dat we religieus moeten groeien en doorbreken in de realiteit - en niet in de constructie -van de goddelijke dimensie. De woorden uit het evangelie van vandaag komen van de Hogepriester die, met een politieke meedogenloosheid die altijd aanwezig is in de gangen van de macht, ons een sleutel geeft tot de rijping van ons begrip over het Paasverhaal. Dit opnieuw vertellen gaat binnenkort in een hogere versnelling voor degenen onder ons die de liturgieën volgen.

Als kind kreeg ik een eenvoudige, in feite een veel te simplificerende, verklaring van dit mythe-vernietigende verhaal: schuld-aflossing. Het lijden en de dood van Jezus, het onschuldige offerlam, werd uitgelegd als het afbetalen van een schuld die de mensheid verschuldigd was aan een goede en liefhebbende Schepper. Als je vroeg wat die schuld was, kreeg je het verhaal van Eden te horen en het fatale stuk fruit dat dood en ellende bracht in het lot van het mensdom. In die vorm was het een omkering van het verhaal van de Kerstman. De Kerstman geeft je iets voor niets. God de Vader straft mensen voor dingen die ze niet hebben gedaan en noemt het de erfzonde. Als een creditcardschuld die je niet kunt afbetalen, werd die schuld steeds groter en groter.