Open Contemplatief Huis
menu
  • Home
  • Wie zijn wij ?
  • Postbus
  • Links
  • Contact

Kruimelpad

U bevindt zich hier: Home Homilies en Overwegingen Vastenmediteren met Laurence freeman
  • Leerhuis voor Christelijke Meditatie
  • Leerhuis voor Bijbelse Spiritualiteit
  • Leerhuis voor Contemplatieve Dialoog
  • Stille Abdijdagen
  • Stiltedagen aan Zee
  • Boekenplank
  • Homilies en Overwegingen
    • Homilies abt. Manu
    • Homilies broeder Geurric
    • Homilies priester Dirk
    • Overwegingen Bénédicte Lemmelijn.
    • Overwegingen Sim D'Hertefelt
    • Vastenmediteren met Laurence freeman
    • Homilie Monnik en bisschop Lode Van Hecke
  • Monasterium Zonnelied
  • Aanverwante activiteiten
  • Bonnevaux
  • Links andere websites

Duiding


Laurence

DE TOEKOMST VAN RELIGIE



Ik geloof dat een van de belangrijkste vragen van onze tijd is: wat is de rol van religie? Is het een hobby? Een tijdverdrijf? Een ontsnapping aan de werkelijkheid? Is het de opium van het volk? In de vorige eeuw werd die vraag vaak zeer negatief beantwoord. Religie was ten einde. De wetenschap was bezig alle mysteries van de wereld te verklaren. En de samenleving zou beter af zijn zonder religie, die zo vaak de oorzaak was van oorlog en conflict.
De poging om religie af te schrijven is mislukt, omdat we niet zonder religie kunnen, net zomin als we zonder muziek, kunst of andere dingen kunnen die ons volledig menselijk maken en ons een gevoel van transcendentie geven. Dus, als contemplatieven moeten we hedendaagse vragen stellen. En dit is ons thema voor 2026: De toekomst van religie.

Lees meer...

 

 

De stille revolutie

vlinderuitcocon

 

 

 

   

We kunnen niet God liefhebben of onze naaste. 
We hebben beiden lief of geen van beiden. En liefde betekent dat we blij zijn met het anders-zijn van de ander, want de diepte van dit bewustzijn is de diepte van onze gemeenschap met de ander. In deze gemeenschap zijn de ontdekking van ons echte zelf en van dat van de ander één en dezelfde ontdekking. Daarom zijn de mensen met wie we samen leven geen objecten die we naar onze eigen gelijkenis kunnen kneden. In hen vinden we juist ons echte zelf, want ons echte zelf komt pas tevoorschijn en wordt pas verwerkelijkt wanneer we ons helemaal naar de ander toekeren.
In de meditatie ontwikkelen we ons vermogen om heel ons wezen naar de Ander toe te keren. We leren onze naaste te laten zijn, precies zoals we leren om God te laten zijn. We leren onze naaste niet te manipuleren maar hem te eerbiedigen, zijn belang te respecteren, het wonder van zijn wezen. Met andere woorden: we leren hem lief te hebben. 
John Main




    
    

 

Lees meer...

Ter inspiratie

 


ZE HADDEN NIETS … ook geen valse schijn!
Zo leefden zij, ze hadden niets, geen bad, geen telefoon, geen fiets, maar in hun midden zat een man, daar hielden de vissers van. Hij zicht het niet in telefoons, computers of in elektronen, Hij zocht het zonder valse schijn in aardig voor elkaar te zijn. Hij had het over ander leven, over vergeten en vergeven, over elkaar de hand toesteken en over samen brood breken.
Toon Hermans (Terugblik)

 




 

 



 

 



Lees meer...

Quote


bt.orval

 

“Wie meditatie integreert in zijn dagelijks leven, ontdekt een bron van rust e
n goedheid in zichzelf die hij de rest van de dag met zich meedraagt.’

 

 

 

Een ervaring

brief

 

Stille Abdijdagen Orval mei 2025 – getuigenis.
Aan mijn beurt om je mijn oprechte dank te betuigen voor de meditatie retraite in Orval,
vertrouwend op je goede organisatie kon men zorgeloos alle aandacht schenken aan het mediteren en onze aanwezigheid daar in die prachtige abdij.
Het was mijn eerste stille meditatie retraite buiten de voor mij vertrouwde vipassana meditatie retraites (de dagen in Oostende buiten beschouwing gelaten).

Lees meer...

paius 2

 

 

 

 

 

 

Ontdekken van het innerlijk leven en van spiritualiteit.
 Te midden van vreugden, successen en teleurstellingen merken we dat we nood hebben aan een ander water om onze dorst te lessen. Ons verlangen naar waarheid en geluk vraagt om een ruimere horizon. Die innerlijke onrust is een gave van God zelf. (…)
Die gezonde onrust moeten we koesteren. In onze samenleving zijn de verafgoding van winst en rendement, de drang om voortdurend te procederen en te winnen, en ook de cultus van het eigen imago vaak verdovingsmiddelen die ons geweten in slaap wiegen en aanpassen aan een bepaalde visie op de samenleving. Wanneer mensen leren stil te vallen, aandacht te schenken aan wat werkelijk belangrijk is, de tijd op een andere manier beleven en hun leven te bekijken in het licht van het Evangelie, ontwikkelen zij ook een kritische blik tegenover een sociaal systeem dat de mens niet centraal stelt en op verschillende niveaus vormen van onrecht en existentiële armoede voortbrengt. Daarom boezemt die onrust soms angst in, net als de ontdekking van het innerlijk leven, van de spiritualiteit en van het Evangelie zelf.
Paus Leo XIV in Barcelona



 



 

 

 

 

 

 

 










 






 

Lees meer...

Zaterdag 5 de week Vasten

 Johannes 11: 45-56

Besef toch dat het in jullie eigen belang is dat één man sterft voor het hele volk, zodat niet het hele volk verloren gaat. Johannes 11: 50 (NBV )

Als jongen ben ik opgegroeid met de rijkdom van het katholieke geloof. Haar krachtige symboliek opende voor mij nieuwe dimensies van de werkelijkheid. Ik had zo een volwassen beeld van God als op die leeftijd mogelijk was. In toenemende mate had ik echter te maken met de verre, verheven, altijd waarnemende, zogenaamd liefhebbende en toch angstaanjagend koude constructie van onze collectieve verbeelding, een beetje zoals een bankrover voor een bewakingscamera.

"Toen ik een kind was, sprak ik als een kind, begreep ik als een kind, dacht ik als een kind: maar toen ik een man werd, stopte ik met kinderlijke dingen." Paulus legt er de nadruk op dat we religieus moeten groeien en doorbreken in de realiteit - en niet in de constructie -van de goddelijke dimensie. De woorden uit het evangelie van vandaag komen van de Hogepriester die, met een politieke meedogenloosheid die altijd aanwezig is in de gangen van de macht, ons een sleutel geeft tot de rijping van ons begrip over het Paasverhaal. Dit opnieuw vertellen gaat binnenkort in een hogere versnelling voor degenen onder ons die de liturgieën volgen.

Als kind kreeg ik een eenvoudige, in feite een veel te simplificerende, verklaring van dit mythe-vernietigende verhaal: schuld-aflossing. Het lijden en de dood van Jezus, het onschuldige offerlam, werd uitgelegd als het afbetalen van een schuld die de mensheid verschuldigd was aan een goede en liefhebbende Schepper. Als je vroeg wat die schuld was, kreeg je het verhaal van Eden te horen en het fatale stuk fruit dat dood en ellende bracht in het lot van het mensdom. In die vorm was het een omkering van het verhaal van de Kerstman. De Kerstman geeft je iets voor niets. God de Vader straft mensen voor dingen die ze niet hebben gedaan en noemt het de erfzonde. Als een creditcardschuld die je niet kunt afbetalen, werd die schuld steeds groter en groter.

Lees meer...

Copyright @2014 Open Contemplatief Huis

Back to top